Avuçlarıma aldım güneşin ateşini
Yüzümü sürdüm denizin tenine
Mavi yeşil okyanuslara açıldım
Doğa ana kucakladı bağrında...
Uykulara esir bıraktım kendimi
Ah o gözlerin
O masmavi gözlerin
Bakmasa ardımdan
Konuşmasa dudakların
Seni seviyorum demese
Duymasam sesini her an
Daha hissetmediğim
Duygularım var tenimde
Henüz yaşamadığım
Asklarım var kalbimde
Hala söyleyemediğim
Sözlerim var dilimde...
Dünden elimde kalan
Bir avuç hiç,
Bugünde ne güzellik
Ne iyilik gördüm
Yarından hangi sevinçle
Ne beklerim...
Şair olup şiir yazsam
Okuyanların içine işlerdi
Unutulmazdı söylemediklerim...
Sayfalarca yer işgal eder
Litrelerce mürekkep tüketirdi
Gülüşüm sevişim sevişmelerim
Gecem günüm herşeyim
Tanıyamaz oldum kendimi
Senden beri çok değiştim...
Hoyrat bir bahardayım
Sana sevdam diyemem
Gelip geçicidir çünkü
En koyu sevdalar bile
Aşk diyemem bitersin
Çekip gidersin birgün
Sen bitmeyen birşeysin...
Of yar... Oooffff...
Bir gece vakti yalnızlığın koynunda
Kırık düşler var avuçlarımda
Geceden kara gözlerin gözlerimde
Sesinin buğusu kulaklarımda
Sıcaklığın tren katarlarıyla uzakta
Yine çıktı karşıma cesurca gece
Yanında candaşı yoldaşı ölüm
İliklerime kadar işlemiş soğuk
Çivi gibi çarpıyor sertçe yüzüme
Düşüşen üşüyen kar taneleri
Gözyaşlarımı bastırıyor yağmur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!