Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşk,
başa vuran
öyle bir ateşti ki..
görünmeden yanan,
tütmeden kokan,
ve de

aşk,
göğün
bir yağmuruydu
dinmesini bilmeyen...
bense,
o yağmurun

aşkta,
garip biriydim
yanayım desem
yaş odun gibi kokardım
ağaç yaşken eğilir
derlerdi ya

bekleme,
gelip essin diye
bekleme,
gelip sarsın diye
aşk rüzgarda
aşk baharda

seni beklerken
uzun yıllar ötesinden
ansızın...
gözlerimin ucuna takıldın
gönlüm özleminle yanarken....

bekleme...!
rüzgarları essin,
güneşleri gelsin diye...
aç kulağını,
aç gözlerini,
duy rüzgarları,

bekleme boşuna
sen ya bir yerlere
ya da birilerine
gitmeyi dene
ki o zaman
beklemen

bazı insanlar,
yerden...
kaldırmayı denemeden
taşın ağır olduğunu
nasıl bilirler?

batan gün,
denizlerin de
dağların da ardında
aynı tattaydı
gönül gözüyle bakıldığında...

dağlar,
sabit değildi
onlar da
bulutlar gibi dönmekteydi...
bulutlar,
yerden 4-5 km yükseklikteydi