Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben;
yıldızları
yalnızca
benim için doğar
sanırdım...
ve;

dostlar,
öğrendim ki
güneş beyazmış...
güneşte oluşan ışıklar
atmosferde
bir prizmada kırılır gibi

yoklama alıyorum,
sessiz olun...
kaygı?
burada! ...
hüzün?
burada! ...

gol için,
topun tamamı
üç direğin arasından
geçmeliydi...!
ellerinin dışında
nerenle vurursan vur

annem,
derlerdi ya
dünyada
ölümden başkası yalan
bir bilsen
ne kadar zordu

evine geldim annem...
zilini çaldım,
kapını açtım annem...
selamımı verdim
sen yoktun
alan olmadı annem..

Sen,
Benim denizim ol…
Ben senin,
Aşk dalgaların olayım…
Bırak! ...
Koylarında haren olayım...

çıplak bilirdi beni yaratan...
yalanla-dolanla giydirirdi beni şeytan...
söz gümüşse sükut altındır dediler...
biz sustukça deveyi hamuduyla götürdüler...

çıplak bilecekti onları yıkayan...

70'li yılların başıydı
şiirlerini, röportajlarını,
kitaplarını okumaya
doyamadığım...
İnce Memed'iyle
Çukurova'sında bulutlara karıştığım

bir kapım olsun...
ki o..
hep,
yemyeşil kırlara açılsın...
içinde;
sarı beyaz papatyalar...