Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

uzaklarda
çok uzaklarda
gözlerimin eriminde
karlar vardı
dağların doruğunda
beni kendine çekercesine

bir evrenin içinde yaşıyor,
bu '' evren '' denen şeye
hiç kafa yormuyorduk...

bir bedenin içinde yaşıyor,
bu '' beden '' denen şeyi

güneş,
dünyamız için
HER ŞEY iken...
evren için
HİÇBİR ŞEY idi...
can,

bisikletin
üstündeydim,
fatih caddesinde
evime gelmekteydim...
rüzgar esti,
saçımı okşadı

gül,
güzellik olsun sevene..,
sevmesini bilen herkese...

değer,
lütuf olsun bilene..,

incir,
helaldi ya
tadıyla, balıyla...
elma,
haramdı ya
suyuyla, havasıyla...

yaşam;
an be an
öyküler yazmakta
bir bana bir sana
bölümler açmakta
ya bir dizi

köyde;
annem seslenirdi,
''- Fikret...Fikret...'' diye...
anlardım ki
niyeti,
beni okula göndermekti...

güftekar,
dizelerinde
kelimeleri kesti...
bestekar,
bu dizelerin üzerine
en uygun bir melodiyi biçti...

haydi aklım,
ne duruyorsun?
kuru dallar yeşillendi
DÜŞÜNSENE! ...
işin ne?