Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Aşk.....
Baktığımız çiçekte
Renklerin uyumuydu...
Ki...
Bakılmayı bekliyordu...
Aşk buydu...

Ağlamış Dede'den
Kilyos'a doğru
Bir adam yürüyordu
Asfalt yolun kenarından
Kıyı...kıyı...
O adamın aklından

keyfim,
yerindeydi...
yeri,
dudaklarımdaydı...
ıslık...ıslık...
çağlıyordu...!

gün ışır
doğa uyanır
içimdeki kıpırtılar
hep seni bana anlatır
kıpır kıpır...

Gülen bir yüz
Bekliyorsan...
Sen tebessüm et
Yeter de artar bile...

Başla bir reverans

ey sevgili,
essinler diye
bekleyip durma rüzgarları
aşkı çağırsın diye
sen çöz saçlarını
bu yeter bile...

yeşili,
yerlere serdim...
ayakların incinmesin diye...
beyazı,
aralarına serptim...
gözlerin yorulmasın diye...

Yer'e
yer demenin
anlamı neydi? ...
Yer'e girmeyen bilmezdi....

Fikret Turhan-Yalova,

kentler;
yeşillerini çıkarıp
grilerini giyince...
minareler,
gökdelenlerin
gölgesine sinince...

yaz gelince...
kimileri,
aşklara sarılırdı
arayıp bulamadığı...
uysa da...
uymasa da yaşları...