Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ne olursam olayım
sonunda toprağa karışacaktım
ekin olsam ekilecek
çiçek olsam dikilecek
insan olsam gömülecek olsam da
yeniden başak verecek

eskiden
çarıklar bağlanır
heybeler sırta asılır
yola düşülürdü...
uzun gurbet yolları
ömürleri alır

aşkın,
toz pembeydi…
gönlüm beyaz bulutlarda...
takıldım bir mavi kuşun kanadına....

aşkın,

toprağı ekersen
bire on...
biri yüz...
bire yedi yüz verendir...
ateşi seversen
bire bir

bir ampul vardı
içinde de argon gazı
basardın düğmeye
hemen yanardı
ufacık bir temassızlıkta da
bouuum diye patlardı..

senin
bir nazındı
dallarımı kıran...
senin
bir fısıltındı
yapraklarımı yakan...

Üç gündür,
İstanbul'dayım...
Üç gündür,
İstanbul'u aramaktayım...
İstanbul,
O kadar büyümüş ki...,

Adalet,
Mülkün temeliydi...
Mülkler satılınca...
Adalet açıkta kaldı...

Adalet,

UĞUR MUMCU'YA SAYGIYLA...

kırmızı karanfiller...
devrimleri anlatırdı...
imdilerde...
ellerde kaldı....

birbiri ardınca
döner dururdu
dört mevsim
kış senin
bahar senin
yaz senin