Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen;
gönlümde kımıltı
dilimde mırıltıydın...
kımıltım sen,
mırıltın ben,
oynar dururduk..!

seni...
saklamak isterdim;
yaza yaza...
çize çize...
ya bir şiirde
ya bir tabloda...

yalnızdım...
küsecek dostum yoktu...
yorgundum...
gidecek yolum yoktu...
aşıktım...
kalkacak kolum yoktu...

taşlar eriyordu
esen rüzgarlarda
ne sıcağa ne soğuğa
aldırmadan
sessiz geçen yıllara...

maviler;
denizde başka,
gökyüzünde başka,
gözlerinde bambaşkaydı...!
bakılası...

sen benim duamdın
sessizliğimin en uç noktasında
kıpırdayan dudaklarımda
benden önce tanrımdan sonra...

sen benim duamdın

yaşamak,
yaratandan bir testti...
öyle veya böyle
bu testten geçmek gerekti...
yaşamak,
bize sunulan bir testiydi...

ne olursam olayım
sonunda toprağa karışacaktım
ekin olsam ekilecek
çiçek olsam dikilecek
insan olsam gömülecek olsam da
yeniden başak verecek

eskiden
çarıklar bağlanır
heybeler sırta asılır
yola düşülürdü...
uzun gurbet yolları
ömürleri alır

aşkın,
toz pembeydi…
gönlüm beyaz bulutlarda...
takıldım bir mavi kuşun kanadına....

aşkın,