Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ruhum,
gecelerdeydi...
sevdalarım şekilsiz,
duygularım renksizdi...
bense karanlığın ortasında
çaresizdim..!

bu dünyada
can ister beden ister
insan sevaba girer...
bu dünyada
beden ister can küser
insan harama girer...

tohum çatlayınca...
toprak yarılınca,
her şey güneşe...
güneş batınca...
toprak yanınca,
her şey çekirdeğe...

sevgi;
damla damla
düşüyordu
gönlümün içinden
gözlerimin içine
birbirlerini

sıkıntı
artık beni
hiç sıkmazdı
zira
sizin gibi
candan dostlarım vardı...

biz;
bir BÜTÜN'ÜN
parçalarıydık...
''ELHAMDÜLİLLAH...''
hepimiz insandık...
tek tek

deniz,
denizlerle
el ele verdiğinde
OKYANUS'A...

kara,

ben...
ben...
ben....
dersen,
Ben'in,
öyle büyür ki...

benim bağım sendin
ama fidanın yoktu
ben ekerdim seni
gönlümce
biraz gül
biraz menekşe...

ey sevgili,
essinler diye
bekleyip durma rüzgarları
aşkı çağırsın diye
sen çöz saçlarını
bu yeter bile...