Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ezanlar okunurdu annem,
Rabbim adına...
gözlerim dolardı
her namaz sonunda
senin adınla annem...
ben namaz kıldıkça

Ressam,
Canı çeker
Resim yapmak ister
Boyalarını, fırçalarını alır
Tuvalinin önüne geçer
Gönlünün içini döker...

Bir söyleyebilseydim,
Seni nasıl sevdiğimi
Dalında bülbülün gibi...
Bir gösterebilseydim,
Seni nasıl sevdiğimi
Dikenine takılmış gibi...

TS ile 11.oo'de
ONUR AİR ile
havalandık Yeşilköy'den
aşağıya baktığımda
İğneada'yı fark ettim önce
Karadeniz de bitince

falcıya gidersin...
o...
suya bakar...
taşları atar...
gözlerine bakar...
suyunu okur...

eşim,
eşsizdi...
onu anlatmaya
sözler yetmezdi...
eşim,
eşsizdi...

eskiden;
chatler değil,
cepler değil,
konuşurdu;
kapılar,
pencereler...

çocukluğumda;
belli saatlerde
şarkılar çalardı
o kocaman
bataryalı radyolarda
duyguları belli

o esmer güzeli kadın
benim çiçekçimdi
adı da
çiçeklerin sembolü gibiydi
SEVGİ,
37 senesini

deniz gride...
gök gride...
gözlerim kaldı siste...
esme rüzgarım esme
gözlerim kalsın siste...