Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

15 B...
Üsküdar hattında
Halk otobüsündeyim
Durağın birinde
Bir kadın ve iki oğlu bindi...
Çocuklar hızla gerilere doğru koştu...

bahçıvan,
önce toprağı beller...
gübreler...
fidenin en güzelini seçer...
ve diker...
suyuna, güneşine...

şarkılar,
BABAMIN
türküler,
ANNEMİNDİ...
gülücükler,
İKİSİNİN DE GÖZLERİNDEN...

17 ocak 1981 Yalova ölümünden iki ay sonra...

Günler günü kovaladı
Gecelere ay doğmadı
Gözlerimde yaş kalmadı
Babam öldüğünden beri...

babamın ıslığı
keyfinin zirvesiydi
her sabah tıraşında
aynanın karşısında
gülüşü gözlerinde
saçları limonun sertliğindeydi

ne isterdi
benim gönlüm
benden yana
bir sorsaydım da
bir bir sayaydı bana
kendi adına

karşı apartmanda
mantolama işi yaklaşık
on günü buldu.
ve de
çalışanların tümü
Kürt'tü...

öyle bir babam
vardı ki
beni
ben gibi yetiştirdi...
köy yerinde bile
evimize

senin,
kaçamak
bir bakışındı
beni;
kıldan ince
görünmez halatlarıyla

bu adam
BENİM BABAM
yakışıklık ve şıklıkta
yoktu hiç ona yaklaşan
bu adam
BENİM BABAM