Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

falcıya gidersin...
o...
suya bakar...
taşları atar...
gözlerine bakar...
suyunu okur...

eşim,
eşsizdi...
onu anlatmaya
sözler yetmezdi...
eşim,
eşsizdi...

eskiden;
chatler değil,
cepler değil,
konuşurdu;
kapılar,
pencereler...

çocukluğumda;
belli saatlerde
şarkılar çalardı
o kocaman
bataryalı radyolarda
duyguları belli

o esmer güzeli kadın
benim çiçekçimdi
adı da
çiçeklerin sembolü gibiydi
SEVGİ,
37 senesini

deniz gride...
gök gride...
gözlerim kaldı siste...
esme rüzgarım esme
gözlerim kalsın siste...

babam,
seni çok sevmiş
koynuna almıştı anam...
sen,
beni çok sevmiş
bağrına basmıştın anam...

bir kar tanesiydi gönlüm
şekli sen rüzgarı sen
dönüp duran ben
düşüp duran ben
eriyeceğimi bile bile
ya saçlarına ya yanağına

denize ellerini sokarsın...
şıpırdatırsın!
sonra da
balıklama dalarsın...
ellerini ceplerine sokarsın...
umursamazsın!

güneş,
dünyamızda erir;
şekle ve renge...
tebessüm,
gönlümüzde erir;
ateşe ve çiçeğe dönerdi....