Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ellerime,
yakın olsan
saçlarını okşamak isterim
bildiğimce...bildiğimce...
sana değebildiğimce...

70'li yılların başıydı...
ben, İTİA'de okurken
Arnavut Yalçın,
Beşiktaş'ın onu okuttuğu
Aksaray'da Bilir Kolej'e gidiyordu...
biz iki Arnavut iyi arkadaştık,

ben;
topraktım...
zaman geldi,
suyu yedim şiştim...
zaman geldi,
ateşi gördüm piştim...

kar düşerdi
bize görünmeden
hep yükseklere yükseklere
soğuğunun kokusu gelirdi
kızaran burnumuza
onu bilelim diye...

gönlüm hüzünse,
yüzüm,
güz olur bilirim...
yüzüm güz olursa,
yapraklarım,
sararıp düşer bilirim....

aşkım,
ciğerimin içinde
nefeslerimde saklı
alsam sen...versem sen...
iç çekmelerimde
bin ah etsem

bir zeytin ağacı
ekmeliyim ki...
1000 yıl...
yaşasın diye...

bir zeytin ağacı

gönlüm hüzünse,
yüzüm,
güz olur BİLİRİM...
yüzüm güz olursa,
yapraklarım,
sararıp düşer BİLİRİM...

Mazide,
Olmuşların…
Geleceğe baktığımda..
Hayallerin beni süslediğini…
Şimdiye baktığımda ise
Gerçeklerin beni sardığını görmekteydim…

Bilmeli ki
Şarkılar,
Gönüllerde doğar
Notalara yazılır
Sazlarda çalınır
Dillerde kol atar...