Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir fırtına çıkardı
yönü yok kuvveti çok
lakin
bir yaprak bile kımıldamazdı
gönlümde olunca
senden bana..!

Güneş,
Güne el sallarken
Denizin üzerindeydi...
Ve de
Yavaş yavaş batmaktaydı..
Suyun üzerinde,

aşkın haber veriyordu geliyorum diye
ya bir bakışın düşünce gözlerime
ya bir gülüşün değince yüreğime
bir de iz bırakıyordu derinden derine...

yüreğim dar geliyordu aşkın denizine

aşkı,
gözlerim tutar
yüreğim saklardı...
aşkı,
ellerim yazar
sözlerim satardı...

aşkı,
yağmurlarda arama..
bazen,
bir damlası bile
senin boğulmana yeter..!

nerede?
ve nasıl?
arıyorduk aşkı biz...
öylece;
kurduğumuz
ve içine giremediğimiz...

Yağmur,
Göklerin…
Aşk,
Gönüllerin
Armağanıdır...
Aşk ve yağmurun

aşkı,
göze koymuşlar...
güzel gözüksün diye
üstüne kaş çizmişler...
kaş yaparken göz çıkmasın diye
göze kapak yapmışlar...!

bulut..,
sanki bir perde…
rüzgar onu serdiğinde,
yağmur yoğunlaşırdı
yüreğimin içinde…
yağmur..,

insanlar,
hep bir hayale
aşık olurlarmış...
ve o hayaller,
asla yaşlanmazmış...
oysa...