Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ben,
Ellerinde
Hiç solmayan
Güllerin olaydım...
Dikenlerini bana
Kokularını sana

sular,
bir başka çağlardı
karlar erirken
ve de
dağların vadilerinde
bahardan yaza geçerken

çocukluğumda;
radyolu büyümenin hazzında
haftada bir her çarşamba
sabah 08.00 sularında
en büyük tutkumdu
oyun havalarını dinlemek

akşam,
sularda erisin...
akşam,
güneşin ufkunda
günden geceye dönerken
sudaki yolundan

sen benim duamdın
sessizliğimin en uç noktasında
kıpırdayan dudaklarımda
benden önce tanrımdan sonra...

sen benim duamdın

maviler;
denizde başka,
gökyüzünde başka,
gözlerinde bambaşkaydı...!
bakılası...

yıllar önceydi...
delikanlılığımızın ilk yılları...
köyümüzde
arkadaşlarımızla toplanır
oyunlar oynardık...
bir ara dedem,

dünyamızda;
renkler vardı...
diller vardı...
dinler vardı...

oysa;

al... al...
mor... mor....
şiirler yazardım
türkü koksunlar diye...
dize...dize...hece...hece...
bürünürlerdi renkten renge...

ne güzeldi
benim köyüm...
sokağı caddesi yoktu
tüm bağlar tarlalar
ve ormanlar bize yoldu...
akıl dolu köylüm de