sesler,
yaşamın habercisiydi...
rüzgarlar,
öte öte eser
tohumları yerlere saçardı...
yağmur,
yıldızlar,
gündüzleri güneşin gölgesinde
geceleri bulutun gerisinde
kalsalar bile
hep vardılar
biz göremesek de...
O,
Ataların Ata'sı...
O,
İstanbul'dan
Kara trene konmuş
Elif Bacıların
anları,
yaşadım...
yıllara döndü
nasıl oldu?
anlayamadım...
biz,
bir anlamda
sadece ''EL''iz...
bu nedenle de
hep el-ele
vermeli YİZ...
eğer
sen yoksan,
saçlarıma sensiz
yağmurlar yağsın istemem...
güneşin,
kavursun isterim
sayılmayacak kadar
çoktular...
bulutlardan düşen
damlalar....
ki..
her birinde
bir rüzgar eserdi
o eski zamanlardan...
bana,
unuttuğum anıları hatırlatan...
nerede kaldı?
o güzel muhabbetler
ve de
tutulan o eller
bakılan o gözler
ille de
annem,
bir dostum
face kapağında
senin resmine bakıp
'' NUR HANIM...''diye yazmış
o kadar sevindim ki




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......