Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen gelmeden,
ben SENİ...
ben gelmeden,
sen BENİ...
asla...
tanımayacaktık

ben bir gülüm dersen
bense gülüp geçersem
bu aşk başlamadan biter
gülün de dalında açar geçer...

gülüme gül derim

Beşiktaş,
Marş gibiydin
Söylendikçe yükselen...
Beşiktaş,
Çarşı gibiydin
Bölüştükçe güçlenen...

gölge,
ışığa bağlıydı...
o her ışıkta
ters tarafa yatardı...

aşk,

sana,
gönül verdim
sen beni,
doğduğuma pişman ettin
günahım neydi?
bilemedim...

sen,
güneşim ol..
ben,
gölgen olur düşerim
toz-toprak yerlere
üstüme basıp gitsen bile...

yağmur,
en çok camdaki sesiyle güzeldi
duymasını bilene...
güneş,
en çok yapraktaki dansıyla güzeldi
görmesini bilene...

''-kalk git! ...'' dedi yüreğim,
kimileri de ''-aklından zorun mu var? ...'' deyince
beynamaz kaldım ben
iki cami arasında
böylece! ...

Ben gördüğüm kadar benim
Göğe baktığım kadar
Gök benim olur
BİLİRİM...

Ben duyduğum kadar benim

Ben,
Gördüğüm kadar bensem
Göğe baktığım kadar
Gök benim olur
Bilirim! ...
Ben,