Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen yüreğimde,
öbek öbek çiçekler açmıştın...
ki onlar;
renklerini güneşten,
kokularını nefesinden,
çiçeklerini gülüşünden alıyordu...

bu ne güzellik böyle
gözlerim kaldı sende
bakar bakmaz oldum
gözlerin gözlerime değince....

yarim yar yarim yar

zaman kötüydü...
bedenim,
'' imdat...! '' diyordu...
zira
ruhum,
onu dinlemiyordu....

ANNEM,
BİR KERE
NËNA IME DESEM
SENLE DOLAR GÖZLERİM
HEMENCE...

ben,
söylemeye uğraştım...
sen,
dinlememeye...
ben,
gülümsemeye uğraştım...

aşk,
çiçekte
bir kokuydu
ve içime çektiğimde
bir şekil alırdı yüreğimde...

babam yoktu...
biri baba diye seslenince
kocaman bir şey gelir
boğazıma dururdu
yaşlarımı katık etsem de
bir türlü yutamazdım

sana ait
içimde sakladığım
öyle sözler vardı ki
ansızın...
nasıl oldu anlayamadım
hepsi birden

GÜNAH ARIYORSAN,
YAPTIKLARINA...
GÜNAHKAR ARIYORSAN
AYNAYA BAK...!
YALAN ARIYORSAN,
SÖYLEDİKLERİNE...

yüzüne eğildim,
saçların girdi gözlerime...
yüzüne eğildim,
nefesin değdi nefeslerime...

yüzüne eğildim,