Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

göğün,
bir kuşağı vardı
içinde de tam yedi rengi...
hepsi karıştığında sadece
bir beyaz ederdi...

gökler
ve denizler
renksizliğin maviliğinde
hep el ele
hep göz gözeydiler
ufuk çizgilerinde...

yağmurlu,
loş bir Sarıyer gecesinde
size anlatacağım öyküler
dokuz insanlı
ve dört insan dostlu
yani köpekliydi...

30 bin feet'in üzerinden
bulutlara baktım
sanki
hiyeroglif
bir yazı çeşidiyle
bir şeyler anlatıyor gibiydiler

aşk bir rüzgardı
eser geçerdi...
aşk bir kokuydu
siner giderdi...

estiren sendin

vefasız yarim
sendin gönlümü karartan
gecelerin gelmesini bile beklemeden
gün-saat dinlemeden...

ah vefasız ah...

sende
olsa da
alır-verirsin
olmayana da
''-Allah versin...'' dersin...

haydi dostlar,
yeşili yeşille
ormanlarda
maviyi maviyle
denizlerde göklerde
sevgiyi sevgiyle

aşkım...
sen,
gözümde bebeğim
gönlümde çiçeğim olacaksın...
aşkım...
ben,

ah aşkım ah...
öyle bir ağacım ki
dalları benim
yaprakları senindi...
güneş yaksa da
gölgeleri senindi...