Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kabe,
ALLAH'IN
dünyadaki evi...
yürek,
ALLAH'IN
bedenimizdeki yeri...

yüreğimde,
dolu dolu gözlerin;
kırpsan titrerim...
kapatsan üşürüm...
dünüm sen
bugünüm sen

allı turnam gider oldun
mevsimini bilmez oldun
hani aşk senin yolundu
yollarımı keser oldun...

allı turnam uçar oldun

en iyi dostumuz...
en iyi ortağımızdı...
gördüğümüz;
bir amerikan rüyasıydı...
yıllarca kandığımız...!

gelirken başına
ne sorardı ki
bu dünyada
geleyim mi? diye sana
ALLAH AŞKINA...

yalnızlıktı,
tüm korkum...
yalnızlıktan korkar
yastığıma sarılırdım...
karanlıktı,
tüm korkum...

AL KIRMIZI GÜLÜM

al kırmızı
bir gülüm vardı...
ki,
o olmayınca

bir çiçek,
kokusunu alıp
kaçıp giden rüzgara
asla kızmazdı...
aksine
gözlerden önce

bir ozanımız,
güneşi zapta kalkmıştı...
bir ozanımız da,
ikiye bölüp paylaşmaya....
Allah diyordu ki
kutsal kitabında;

canın
resim mi?
yapmak istedi
doğaya çık
ve gör;
niceleri çizilmiş...