Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ölmek isterdim
senin kollarında yar
senin gözlerinde yar...
kalmak isterdim
başımla omuzunda yar
canımla bakışında yar...

ölüm neydi ki...
kimi zaman
çalan bir telefon sesi
kimi zaman
okunan bir sala...

ellerime,
yakın olsan
saçlarını okşamak isterim
bildiğimce...bildiğimce...
sana değebildiğimce...

O,
sensin...
gözlerine vurulduğum...
bakışlarında boğulduğum...
sensin O,
aşkınla buluştuğum...

orman,
dünyaya yakışıyordu...
o ki
bir nefesti...
o ki
bir rahmetti...

yaz başında pembeydiler...
yaz sonunda yeşile...
güz sonunda kızıla döndüler...
bu yüzden,
en çok sevdiğim çiçekler...
ORTANCALAR...

oturdum
tepelerde bir yere
gaipten sesler bekledim
ben ereyim derken
rüzgarı ıslık çalarken buldum

Gül'ü sevdim,
Gül'den öte...
Gül'den ziyade...
Sen'i sevdim,
Sen'den öte...
Sen'den ziyade...

eskiden;
orman yolları
suların içinde aktığı
oyulmuş topraklardı
bir oyana
bir bu yana

gök,
masmaviydi...
onu maviye boyayan
Orhan Veli'ydi
bizler derin uykudayken...