Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

asansör,
yukarı çıkardı
emek ve umut dolu...
emek kutsaldı
umut yarındı
her yürek onla doluydu...

sen,
''-asarım...''
dedin bana,
ben,
''- don muyum...''
dedim sana...!

Bekleme rüzgarları
Gelsin essin diye.
Sen savur saçlarını
Aşkı çağırsın diye.

Cemreler düştükçe

rüzgarlar,
yerin çerçöpünü
önlerine katıp
hızla
bulutların içine sokuyor...
AŞILANAN BULUTLAR

aşk,
tutkuysa
ben de
onun tutuklusu...
ne edeydim
özgürlüğü ben

Aşk,
Öyle bir parlarmış
Ki...
Geceleri ayları
Gündüzleri güneşleri
Hep içinde saklarmış...

çiçekleri severim
anam gibi,
babam gibi...
çiçekleri severim
ablam gibi,
kardeşim gibi...

aşkın yağmurları;
gönlümde rüzgarlara kapılır
gözlerimde bulut buluta aşılanır
yanağımdan damla damla kayar dudağıma bulaşır...

aşkın yağmurları;

aşk,
kağıttan bir uçak gibi ki...
yapabildiğince senin,
uçura bildiğince gide bilenin,
düştüğünde bile bile kaldıra bileceğin...

Ne olursun
GEL...
Benim sevdalım ol
Bu bana yeter
Başka bir şey istemem
SENDEN...