Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ellerime,
yakın olsan
saçlarını okşamak isterim
bildiğimce...bildiğimce...
sana değebildiğimce...

sayılmayacak kadar
çoktular...
bulutlardan düşen
damlalar....
ki..
her birinde

bir rüzgar eserdi
o eski zamanlardan...
bana,
unuttuğum anıları hatırlatan...

nerede kaldı?
o güzel muhabbetler
ve de
tutulan o eller
bakılan o gözler
ille de

dibi batak
durgun bir su
işte! ...
bu güzel nilüferler
doğadan bize
muhteşem bir sunu...

Nilüferler,
Bataklığın koyu karanlığını..
Bilinmez kalınlığını...
Kaktüsler,
Çöllerin kavurucu sıcaklığını...
Erilmez uzaklığını...

annem,
bir dostum
face kapağında
senin resmine bakıp
'' NUR HANIM...''diye yazmış
o kadar sevindim ki

sevmişlerimi,
gözlerimin önünde canlandırırken
en önde sen gelirdin
annem...
ölmüşlerimi,
beynimin içinde yaşatırken

annem...
annem...annem...
annem...annem...annem....
gözlerin gülmeyi
ellerin tutmayı
dilin söylemeyi

bugün,
çok çalıştım
çok da yoruldum
işten gözümü kaldırıp
çiçeklerime bile bakamadım...