Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gönlümde
aşkın ateşi vardı
isterdim ki
gözlerimde de yansaydı...

gözlerimde

aşkın,
buğday gibiydi
ben bir severdim
o bana YÜZ verirdi...

aşkın,

aşk,
koku gibiydi...
anlat denince anlatılamaz
tarif edilecek sözcükler bulunamaz
sadece içe çekilir ve derinden bir oh çektirirdi...
aşk,

bir dala
uzanmak isterdim
boyumun ellerimin yettiğince
güneşe en yakın çiçeğini
koparmak için değil
usulca kendime çekip

aşk,
mutlaka
bir kolayını buluyordu
bu cana girmekte;
ya bir seste
ya bir tebessümde

aşk,
parmakların ucunda...
aşk,
piyanonun tuşlarında...
aşk,
tınıların sarhoşluğunda...

bahar kokuları
rüzgarlara karışırdı
önlerinde öyle bir
bulut olmak isterdim ki
aşk kokulu bir yağmura dönüp
yalnızların saçlarına

sen,
maviye..
ben,
karaya bulandım...
sen,
göklere..

köyün en güzel kadınıymış
her düğünde gelinliğini giyer
beşibiryerdesini boynuna asar
seveni sevmeyenini çatlatırmış ANNEM...

düğünlerde maniler söyler

anam,
canım anam...
mezarının başında
dualara sarılmışken ben
usul usul oynaştı toprağın
ellerim üzerinde dolaşırken