Fevzi Emir Yılmaz Şiirleri - Şair Fevzi ...

SEN

Ne kadar zor anlatmak,
Seni, bir bilsen
İlkbahar sen, sonbahar sen,
Yaz, kış sen.

Sokağın köşesiydi—
Yaz sıcağının bile nefesini tuttuğu
O kıpırtısız an.
Sen geçerken,
Dizlerime çöken titrek bir zaman
“Dur!” dedi bana:

SENDE KAYBETTİM
Fevzi Emir Yılmaz

Aldanma yüzümün mahcupluğuna,
Gittin ya; alıştım ben yokluğuna.
Sevsen yüreğine sığardım amma,

Sende mi Gidiyorsun
Fevzi Emir Yılmaz

Ne yazına doydum, ne baharına,
Ne olurdu biraz daha kalsaydın benle.
Dört mevsimi tamamlamadan senle,

SENDE OLSAYDIN

Fevzi Emir Yılmaz


Usul usul ay geceye doğarken,

SEN GİTTİN

Sen gittin, yollar kaldı ardında,
Gözlerimde büyüyen,
Kıvrım kıvrım uzanan yollar,
Yıllar kaldı ardında,

Ey benim gençliğimin' kalbi kanlı arsız'ı,
Tozpembe duygularımın' saflığımın hırsızı,
Gönül hak nazargâhıdır'
Yerde kalmaz bu sızı,
Bin tövbe etsen'de boş'
Seni Allah affetsin.

Yıllara inatla bekledim seni,
Her içten duama ekledim seni,
En derin yanımda sakladım seni,
Ziyan olmuşluğum senin yüzünden.

Sevda ateşine seninle yandım,

Çölde kalmış Mecnun gibi
Aşk aradım yudum yudum.
Yalan yanlış sevdalardan
İnan artık çok yoruldum.
Ellere bırakma beni,
Sensin benim gönül yurdum.

SEN OLDUN
Fevzi Emir Yılmaz

Gah çoban yıldızı, gah Süreyyâ’sın.
Bazen sonsuz hayal, bazen rüyâsın.
Sen dünya içinde, ayrı dünyâsın;