Sen aslında yok'sun
Aşk' gönüldeki yaramaz çocuktur!
Sevgi' Gönüldeki Anne!
Saygı ise Gönüldeki Babadır.
Aşk yakar yıkar,
Sevgi yaraları sarar,
Saygı olayın üzerini kapatır...
AĞLIYOR SAZIM
Fevzi Emir Yılmaz
Koca ömür geçti,
Gülmedi yüzüm.
AKLIMA SEN DÜŞÜNCE
Fevzi Emir Yılmaz
Aklıma sen düşünce,
Yaşımı unutuyorum, yaşadıklarımı,
AKLIMDASIN
Fevzi Emir Yılmaz
Bunca yıl geçti aradan.
Ne güller soldu içimde,
Vakit, geceyarısını hayli geçti,
Gerçeklerime ve hayallerime
Yenik düşen gözlerim,
Usulca yumulmaya başladı artık,
Ki, saat neredeyse üç oldu,
ALLAHINDAN BULASIN
Fevzi Emir Yılmaz
Mâlikisin diyerek açtım gönül tahtımı;
Yerle bir etmeseydin, ne çıkardı bahtımı?
Biliyorsun, çok sevdim; kıyamadım ben sana,
ANAM..!
Bırakıp gideli çok zaman oldu,
Gel, gör bu kuzunu, şimdi ne halde,
Ne bilsin el alem, viran olduğum,
Yorgun kokusuna kurban olduğum.
ANKARA'DA OLMAK
Fevzi Emir Yılmaz
Şimdi, Ankara'da olmak isterdim,
Sokak sokak,
BENİ SEN
ANLAYAMAZSIN
Fevzi Emir Yılmaz
Kelimeler dökülür dilinden,
ANNE
Fevzi Emir Yılmaz
Bu sabah bir tuhafım, anne.
Tabağı önünden alınmış,
Görmesin diye hiç kimse kırıklarını,
Çıkarıp kalbini koyarsın bir köşeye.
Oysa, nasıl saklanır ki bu acı
Pervasız bir gülüşte?
Aşk dediğin asıl şimdi başlıyor işte.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!