Fevzi Emir Yılmaz Şiirleri - Şair Fevzi ...

Duydum'ki hasret ile anmış'sın beni,
Özlesen ne yazar, görsen ne yazar,
Bir selâma kanar sanmışsın beni,
Selâmı sabâhı kessen ne yazar.

Sen benim âhımı aldıktan sonra,

Yüreğime düştüğün, ilk günden beri,
Yıktın viran ettin kaldığın yeri,
Derlesem tahtını, sersem minderi,
Kurulup otursan,
Neyime yarar.

Dokunmayın yüreğime
Elem veren hatıralar,
Küllensede kor ateşim
Alev alev kalbim yanar,
Ne gülen bir yüzüm var
Ne yüzüme gülenim var,

NEYLEYİM SENİ
Fevzi Emir Yılmaz


Yar gönlünde yaşamadım, ölmedim.
Beşikten mezara murat almadım.

Nisan yağmurları, başladı yine,
Her damlası, ayrı ayrı düşüyor, Kupkuru yüreğime,
Sırılsıklam ıslanmak
Vardı şimdi seninle,
Ellerinden tutup'ta,
Dalarken gözlerine.

Yüreğimde bir gül açtı
Henüz solmadı,
Ondan başka çalacak bir kapım kalmadı,
Kaç mevsim geçti üstünden çilem dolmadı,
Ağladım olmadı, güldüm olmadı.

ÖLÜLER GİBİ

Küçücük bir ümidin düşüp ardına
Bunca yıl katlandım gönül derdine
İsterdim uçalım sevda yurduna
Kanatsız kuşlar gibi bıraktın beni

OLUR'MU...?

Yorgun yüreğimi alıp avcuna
Tatlı bir tebessüm eden olurmu
Tutup ellerimden bir çocuk gibi
Hayalden hayale giden olurmu

Sâdık bir hizmetkâr olup
Yüce sevdâna,
Esirindim, gördüğüm günden
Bu yana,
Gönlümde sultanlık
Vermişken sana,

Denizleri bilmezdim ben,
Sahilleri, midye kabuklarını,
Dalga seslerini,
Yosun kokusu hiç olmamıştı hayatımda mesela,

Gölleri bilirdim sâdece,