ÇOBAN ATEŞİ
Fevzi Emir Yılmaz
Gece yarısı sancıları gibi düşerdin düşlerime,
Ben kovsam yüzsüzlük ederdin,
ÇOK ÜZÜLÜRSÜN
ÇEVİR HER GÖRDÜĞÜNDE YÜZÜNÜ BENDEN,
BAKMA ARTIK, BAKMA,
ÇOK ÜZÜLÜRSÜN,
BİR DAMLA YAŞ KALDI
DERDİN İÇİNDE DEVÂ
Fevzi Emir Yılmaz
Birdir dost ile düşman anlamadıkça seni,
Ne olmanı isterler ne sürünüp ölmeni.
DUA
Fevzi Emir Yılmaz
Elbet görür gerçeği, ibret ile her bakan;
Kimi mülkün peşinde, kimi de mevki, makam.
Kimi “benim” deyip de kesip biçiyor ahkâm;
Ruhumun çatlaklarında yankılanıyordu sesin —
Benden başka hiç kimsenin duymadığı, duyamadığı...
Fersah fersah
Geçiyordum uzayan yollarından,
Senin hiç haberin olmadı.
EKİM
Bu sabah biraz serindi hava
Hırkamı giyindim çıkarken
İnceden bir soğuk var dışarıda
Yapraklar düşmeye başlamış soğuk kaldırım taşları üzerine
FATİHA
Fevzi Emir Yılmaz
Ey kalbi mermer sevdiğim, bunlar sana son sözüm,
Yıllarca koştum ardından, eriyip bitti özüm,
Arz-ı endâm eyle bana, şâd olsun iki gözüm,
GEÇ KALMADIN MI?
Fevzi Emir Yılmaz
Vicdanın sızlamış kıydığın cana,
Haber salıp gelsin demişsin bana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!