ÇOÇUKLUK YILLARIM
Fevzi Emir Yılmaz
Benim Çocukluk yıllarımın Gerçek hikâyesidir…
ÇOK ÜZÜLÜRSÜN
ÇEVİR HER GÖRDÜĞÜNDE YÜZÜNÜ BENDEN,
BAKMA ARTIK, BAKMA,
ÇOK ÜZÜLÜRSÜN,
BİR DAMLA YAŞ KALDI
DERDİN İÇİNDE DEVÂ
Fevzi Emir Yılmaz
Birdir dost ile düşman anlamadıkça seni,
Ne olmanı isterler ne sürünüp ölmeni.
DUA
Fevzi Emir Yılmaz
Elbet görür gerçeği, ibret ile her bakan;
Kimi mülkün peşinde, kimi de mevki, makam.
Kimi “benim” deyip de kesip biçiyor ahkâm;
Ruhumun çatlaklarında yankılanıyordu sesin —
Benden başka hiç kimsenin duymadığı, duyamadığı...
Fersah fersah
Geçiyordum uzayan yollarından,
Senin hiç haberin olmadı.
DÜŞMEYEGÖR
AŞK ODUNA
Fevzi Emir Yılmaz
Sesi tatlı, sözü acı,
Ne anadır ne de bacı.
EKİM
Bu sabah biraz serindi hava
Hırkamı giyindim çıkarken
İnceden bir soğuk var dışarıda
Yapraklar düşmeye başlamış soğuk kaldırım taşları üzerine
FATİHA
Fevzi Emir Yılmaz
Ey kalbi mermer sevdiğim, bunlar sana son sözüm,
Yıllarca koştum ardından, eriyip bitti özüm,
Arz-ı endâm eyle bana, şâd olsun iki gözüm,
GEÇ KALMADIN MI?
Fevzi Emir Yılmaz
Vicdanın sızlamış kıydığın cana,
Haber salıp gelsin demişsin bana.
GELDİK GİDİYORUZ
Geldik gidiyoruz cihan bağına
Bir varlık içinde var olamadan
Ateşimiz söndü suyumuz dindi
Bir demlik altına nar olamadan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!