Fevzi Emir Yılmaz Şiirleri - Şair Fevzi ...

GELDİK GÖRDÜK GİDİYORUZ
Fevzi Emir Yılmaz

Kim çağırdı bilmeden, geldik yalan dünyaya,
Ninni ve masallarla sallandı beşiğimiz.
Çocuktuk, eremedik derin sırra, mânâya,

Gelen Gider Konan Göçer


Üç günlük ömrünü bin yıl sanırsın,
Yalancı bir bahara aldanırsın.
Azrail’i nerede görsen tanırsın;

GELSENE

Fevzi Emir Yılmaz

Zehir gibi karışmışsın kanıma,
Beklemek bin zulüm hırçın yanıma;

Bir feryâd ki, duyulur Çarşamba’dan Terme’den,
İnsan böyle gider mi, haber bile vermeden?
Şu yalancı dünyanın sefasını sürmeden,
Sen bizi bırakıp gittin mi, oğul?

Gönül kumarı'nın, kazananı yok,
Aklın varsa uzak dur,
Oynama sakın,
Belki bir iki kez, yüzün güler de,
İnanki ağlamak, gülmekten yakın,

GÖZLERİN
Fevzi Emir Yılmaz


Cemâlinin deryasında yüzerken,
Göz ucuyla gönlüm alır, süzerken.

GÜCENME BANA
Fevzi Emir Yılmaz

Senden ümidi kestim, bakmam artık yollara,
Sildim bütün maziyi, düşmanım anılara,
Parçam gibi gördüğüm resmini bir kenara,

Güller Dikenleri Saklar
Fevzi Emir Yılmaz

Çok naz edip de boynumu büktün, sevgili,
Ben sana sürgün âşıktım, ben sana deli.
Alt üst ettin yüreğimi, girdin gireli,

Dağda yücelik biter,
Düze döner gün gelir,
Kurur bütün yapraklar
Güze döner, gün gelir,
Sev, atıyorken kalbin,
Sonra pişman olursun,

Ana'yı baba'yı koyup sıla'da,
Ekmek davasına düştük yollara,
Boyun eğdik kıymet bilmez kullara,
Gurbet'te gurbetçi' olduk neyleyim.

Hastet kaldım çakmak dağı' toprağına taşına,