İKİMİZ
Koskocaman bir evrende başladı
Seninle hikayemiz,
Sen bazen,
Serin bir rüzgar, oluyordun
Yine düştü yüreğime gözlerin,
Bakışların, gülüşlerin, sözlerin...
Anasız bir yavru gibi özlerim,
Yüreğimi yetim koydun... Gelsene.
Kim tutuyor ellerini benim yerime?
İSTEMİYORUM
Fevzi Emir Yılmaz
Çek çıldırtan bakışını yüreğimin üstünden;
bahtım gibi kararıyor gözlerim.
Kendime bir türlü gelemiyorum.
KAĞITTAN GEMİLER
Kağıttan gemilerle deryalar aştım
Islah olmadı bu gönlüm derde bulaştım
Mecnun gibi çölden çöle dolaştım
Bir leyla uğruna yordular beni
Dünyaya geldiğim ilk günden başladım ben kaybetmeye.
Doğduğum an, anne karnının o muhteşem sıcaklığını yitirdim.
Ki o günden beri, doğru dürüst ısındığım da söylenemez...
Ama yeryüzünün en muhteşem insanını kazandım:
Bir annem olmuştu artık.
Yokluktan gelen bir ırkın
Varisiyiz bu vatanda,
Yaşayanda bilir hakkı
Kara toprakta yatanda,
Kadir kıymet bilmeyenler
Kulak verin sözlerime,
Bir avuç lanetli kavim
Cihana ateş saldı,
Barış hak hukuk diyenler
Rehâvet içine daldı,
Yeryüzü kan ağlıyor
Toprak gözyaşı doldu,
Kahverengi çömlek bir saksıdaki,
Küçücük bir papatyanın,
Yeryüzünü, gökyüzünü,
Ve o ışık saçan gözleri ile Gördüğü herşeyi,
Koskocaman ve tozpembe görmesi idi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!