Fevzi Emir Yılmaz Şiirleri - Şair Fevzi ...

TOPRAK DOYURSUN

Ne anlarsın bilmem hergün yanmaktan
Mecnun'musun ferhat'mısın yoksa kerem mi
Her çileye dersin gelsin buyursun
Sıraca mı ararsın yoksa veremmi

Eledim unumu astım eleği,
Düştü yakamızdan sevda yeleği,
Büküldü gönlümün aşkta bileği,
Birdaha Sevemem' tövbeler olsun.

Maksâdın ne idi anlayamadım,
Ömrümü versemde de sana yaranamadım,
Koştukca peşinden hep adım adım,
Çıkmaz bir sokağa yol ettin beni.

Kavlimiz bu'muydu senin'le söyle,

ÜMİDİM YOK
Fevzi Emir Yılmaz


Hayalimde birtek resim,
yüreğimde sızın kaldı.

UNUTMAK MI?
Fevzi Emir Yılmaz


Zamanın tortusuna bulanmış derin bir koku
Hatırlatır seni bana bazen,

İlâhi bir sanat eseri idi, Güzelliğin,
Yüzün, gözün, kaşların, Ve renklerin kıskandığı,
Kıpkırmızı dudakların,
Hayranlıkla izliyordum,
Saatlerce baksam sana,
Göz kırpınca, özlüyordum,

Doğarken anam ağladı doğduğumda ben,
Bir ömür geçti gamla hiç olmadı güldüren,
Soğuk musalla taşında namazımı kıldıran,
Üstüme gelmeyin sahte dostlarım,
Siz değilmisiniz beni, yaşamadan öldüren.

Uzak Eyle Allah’ım
Fevzi Emir Yılmaz


Çalıp çırpan elleri,
İnkâr eden dilleri,

UZAKTA DOĞDUM BEN
Fevzi Emir Yılmaz


Uzakta doğdum ben,
çok uzakta…

VARLIĞINDA KAYBOLDUĞUM
Fevzi Emir Yılmaz


Kaldırım taşları arasında yeşermeye