Fatma Soylu Şiirleri - Şair Fatma Soylu

Bahçene geldim gülünü dermeye
‎Bağbanın olup yüzünü görmeye.
‎Niyetim var o gönlüne girmeye
‎Geleyim yanına kurban olduğum
‎
‎İçimde sızı, adınla beslenen,

‎Karanlık çöktü yine, odamda bir başımayım,
‎Duvarlar üstüme gelir, kaç yaşındayım?
‎Bir sigara yaktım geçmişin şerefine,
‎Yine yenik düştüm o zalim hevesine.
‎Söz vermiştin, bu şehir şahidimdi gitmeyecektin,
‎Beni böyle kor ateşlerin ortasında itmeyecektin.

Uğruna ömürden yıllar feda et,
‎Karşılığı olsun büyük bir cinnet.
‎Bekledim ki dolsun ruhuma cennet,
‎Kalbin cehennemin önüymüş meğer.
‎
‎Dost bildiğim gölgem benden kaçarken

Aklımın kıyısına vuran o sert dalga,
‎Sadece üç kelimeydi
‎"Bitti buraya kadar."
‎Oysa ben, binlerce kelime biriktirmiştim sana
‎Hepsini bir 'peki'nin içine sığdırıp
‎Kendi sessizliğimde boğuldum o gün.

Bir oda...
‎dört duvar...
‎ve binlerce cevapsız soru....
‎Kalbimin orta yerinde faili meçhul bir korku
‎Milyarlarca gölge geçiyor penceremin önünden her gün
‎Ben ise kendi içimde,kendi infazıma sürgün...

Hani toprak suya
‎Yağmur buluta
‎Muhtaçtır ya
‎İşte öyle bir nefes gibi muhtaçtım sana
‎Sen yanımda olmasan da
‎Gözlerini mühürledim ruhuma...

Gönlümün ufkunda güneş batarken
‎Sükutu ruhuna sardın mı yarim?
‎Bin türlü sitemi dile katarken
‎Vuslatı ateşe verdin mi yarim
‎
‎Kaç zemheri geçti, kaç bahar bitti

Kaderin kalemi siyahı seçti
‎Benden başkasını görmeseydin sen
‎Koca bir ömür işte  böyle geçti
‎Keşke hayatıma girmeseydin sen
‎
‎Hasretin zehrini ömrüme serdin

‎Doğruluk yolundan sapıp gitmezsen
‎Emeğin dışına minnet etmezsen
‎Zayıfı hor görüp kin gözetmezsen
‎İşte o zaman sen insansın oğlum.
‎
‎Büyüklerin sözünü yabana atma,

Sen içimde konuşan en eski yaraydın,
‎Ben seni
‎Kabuk tutmayan dualarımın arasına sakladım.
‎Bir bakışın düşse geceme
‎Göğsümde kıyamet gülleri açardı.
‎Sen bilmezdin…