Kıymetimi Bilmedin Şiiri - Fatma Soylu

Gülüşün yabancıya, sitemin hep banadır,
‎Bu masumun feryadı, bil ki senden yanadır.
‎Ne yaptım ki ben sana her zulmün bu canadır
‎Gamzende vuslat vardı bana hiç gülmedin ki
‎
‎Yorgun düştü bu yürek, peşinden koşa koşa,
‎Emeklerim zayi oldu,hepsi çıktı boşa.
‎Yazık ettin ömrüme, vurdun beni her taşa,
‎Diri diri gömdün yine razı olmadın ki.
‎
‎Dudakların yabancı şarkılar söyler durur,
‎Senin her bir sükutun, hançer misali vurur.
‎Bende ne huzur kaldı, ne de bir parça gurur,
‎Eğilip yerden beni, bir kere almadın ki
‎
‎Kül oldu,yandı, bitti, gönlümdeki közlerin,
‎Söyle,şimdi kimlere güler kara gözlerin?
‎Hani ya yeminlerin? Hani ya o sözlerin?
‎Vefasızsın gülüm,sen sözünde kalmadın ki
‎
‎Dilerim bu feryadı, mahşerde de duyarsın,
‎Hangi elin koynunda, hangi dizde uyursun?
‎Ben gibi sevecek var ise gelsin buyursun
‎Ser koydum uğruna kıymetimi bilmedin ki
‎
‎Beni kendi derdimle, bıraktın bir başıma
‎Değer vermedin hiç bir zaman tek göz yaşıma
‎Karabasanlar kattın benim masum düşüme
‎Ben kendimi kaybettim, sen beni bulmadın ki.
‎
‎Hani son nefesine kadar beni severdin?
‎Yıkılmaz sandığım dağı, bir sözle devirdin
‎Sen ki beni gurursuz bir kadına çevirdin
‎Gözüm yollarda kaldı bir haber salmadın ki
‎
‎Şimdi ardına bakma yolun açık olsun yar,
‎Senin de yüreğine, elbet bir gün yağar kar.
‎Bu dünyada ettin, öte yanda hesabın var
‎Ecel geldi kapıma, sen bir kez gelmedin ki
‎Bin kez veda ettim, içimde hiç ölmedin ki.
‎