Neredesin deme yangım devam ediyor
Umudum sensiz hiçbir zaman tükenmiyor
Canım istese de kollarında yaşlanmayı
İstemekle, heves etmekle olmuyor
Şimdi okumazsın ya bunları kalbim dayanmıyor.
Seni dinlemeyi istiyorum çalan müzik yerine,
Sesinin bestesi cennetten gelmişcesine.
Bilirim ki
Seni okumak daha fazla zevk verirdi elimdeki kitaptan,
Seni okuyup yazan ilkin olmak da.
Ölüyor muyum doktor?
Neden bu telaş?
Onsuz ölmeyeyim dedim ne olur!
Bak,
Sağanak yağıyor bu sefer, gürleyerek...
Ölsem de gam yemem artık...
Gözyağmurlarımı sen dindir bu sevdada
Saçların kadar koyu geceyi savur maviliğime
Hem yoksun hem gidiyorsun öyle mi?
Gitme; yanımdan, yöremden uzaklara.
Geldiğinde çözülür buzlarından yüreğim
Bu gece de yalnızlar kervanı geçti gözlerimin önünden
Bir şarkı çalmakta gönlümün en derininden
Alıp götürür beni gözlerinin daldığı gönlüme battığı yerden
Bir yudum seni içtim, seni yaşadım aynı kadehten
Sarhoşluğun sardı şarkıların yaraları kanatan namelerinden
Öz’ümün canhıraş vaveylasına ses ver.
Öz’üm, Öz’ünü gördü
son bir şavkta belki de.
Özeşime, aşkla çoğalarak aktım;
Öz’üme Öz katan iksirinde çoğaldım.
Dünya o kadar sahte; sensin sadece gerçek.
Bir kelebeğin ömrü kadar yaşıyorum sensiz ve tek!
Seninleyken zaman mı duruyordu yoksa?
Pervâne gibi ışığına düşüp sende yok mu oluyordum yoksa?
Müzikle yıkanmış sesinin eşsizliğinde buldum kendimi
Günlerce, haftalarca, aylarca sabrettim, uzaktan sevdim seni
Gözlerinin içinde hapsolmuş ruhumu keşfettim sevgiyi
Ne güzel günlerdi onlar çizmiştik mutluluğun resmini
Keşfettim ellerinle bedenimi yeniden,hissettim, fark ettim
Yalnızlık mı, dedin bana.
Oturmak mı boş bir bankta,
dolaşmak mı yelkenliyle okyanusta,
saklı olmak mı bir yağmur bulutunda?
Yok, olamaz!
Yokluğunda cehennemi yaşarken,
cenneti yaşattın bu dünyada varlığınla.
Dünyada güzel bildiğim ne varsa senin;
ruhum da, kalbim de senin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!