Öz’ümün canhıraş vaveylasına ses ver.
Öz’üm, Öz’ünü gördü
son bir şavkta belki de.
Özeşime, aşkla çoğalarak aktım;
Öz’üme Öz katan iksirinde çoğaldım.
Ey benim Özcevherim,
Aşkının rengine boyandım.
Öz’ünden Öz’üme sıçrayan
şenlik ateşim benim,
varlığımı içimde yeniden duyuran hazinem…
Öz’ümden Öz’üne sesleniyorum:
Özlemim…
Faruk Yaşa
Kayıt Tarihi : 1.05.2025 20:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!