Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

OLMADI

Yalınayak ben bu yolda,
Yürüdüm zaman dolmadı,
Derman tükendi bu kolda,
Saracak yâri olmadı.

Gül destesi olmuş güzelim yüzü,
Bal sürmüş diline tatlıdır sözü,
Arı oğul vermiş petektir özü,
Bendeki senlere kurban olayım.

Bir hoş ki endamı fidan filizi,

Meclis kurmuş yârenlerin elleri,
Çalar sazlar bülbül olmuş dilleri,
Edep erkan deyip gönül halleri,
Hoş ederler,hoş olmayı bilirler.

Meclisin başında gün görmüş biri,

Bu nasıl sevgidir özümden vurdu,
Yaktı için için gönlüm kavurdu,
Rüzgar oldu harmanımı savurdu,
Çaresiz dertlere saldırdı beni.

Düçar etti zülüflerin teline,

Bir küresel yalan bize saldırdı,
Bizim akıllılar hemen daldırdı,
Elimizden nice varlık kaldırdı,
Verdik kurtulmadık, daha isterler.

Torast’u taradık çinkoyu bulduk,

Mahsul para etmez ellerim bağlı,
N’lacak hallerim söyle muhtarım,
Traktör alamam eskidi kağnı,
Çok perişan halim yıldım muhtarım.

Bir köşeye ektim azıcık nohut,

Yaralı Aslan

Çok dertli vuruyor sazın teline,
Belli ki dertleri dağları aşar.
Aşkın sitemini örmüş diline,
Bağrından yangının dumanı taşar

Utanç verir oldu çarkın düzeni,
Bana sorma gardaş vekilime sor.
Devletin malıyla servet dizeni,
Bana sorma gardaş vekilime sor.

Her tuttuğu işe hile katanı,

El sıkıp ayrıldım gül yüzlü yardan,
Vah ayrılık yaman büktün belimi.
Eksik değil başım borandan kardan,
Vah ayrılık yaman büktün belimi.

Sis kapladı duman sardı önümü,

Yine delilenmiş ağzında köpük,
Geçtiğin bu dağlar yayla be Çoruh.
Gidersin Batum’a ümidin sönük
Sinirini teskin eyle be Çoruh.

Karlar mı eridi güneş mi yaktı?