Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Dert yüklendim çuval çuval,
Kervancı başını geçtim.
Unuttum demek martaval,
Bir teselli yolu seçtim.

Sabır ile güneş doğar,

İlk gözyaşım yere düştüğü zaman,
Islattı yüzümü silen olmadı,
Felek öfke ile baktığı zaman,
İçim sızladı da bilen olmadı.

Beni gördü felek inletti arşı,

Bastı omzuma çökertti yere,
Bulut ayı sardı saramadım ben.
Ayrılık derdini ölüme göre,
Çeken gördüm amma soramadım ben.

Çengellendi gönül dert büküm büküm

Gönül tellerinden nağmeler inler,
Sevda yükü bugün bindi dalıma.
Vurdu mızrabı da sedayı dinler,
Sevda yükü bugün bindi dalıma.

Bir güzel ki olmuş, oğul balında

Deli gönül zora çektin özümü,
Her seher vaktinde eğlettin beni.
Güldürmedin bir gün olsun yüzümü
Zincire vurdurdun bağlattın beni.

Esir ettin her cefana dayandım

Efkârlı başına gönül bağlanır,
Serin yaylaların sefalı dağlar.
Safralanmış sarı çiçek eğlenir,
Yaylalarda gönlüm gamlanır, dağlar.

Yine ılık esti baharın yeli,

Çıktım radar tepesine gönül eğlensin,
Eğlenmiyor viran olmuş eyvah ey.
Gördü güzelini gönül beğensim?
Boynuma ilmeği taktı eyvah ey.

Ankara’yı sevda şehri sanıyor,

Mevla gül demezse kulu ne yapsın,
Alın yazgısını bilirmiş meğer.
Dünya düzeninden ne diye sapsın?
İnsan laiğini bulurmuş meğer.

Durmadan karıştı var ile yoğum,

Girdim gönül bahçesine gülleri gördüm,
Tomurcuk açmış da gazel dökmüşler.
Yaprak hüzün yüklü, dikene sordum,
Tomurcuk açmış da gazel dökmüşler.

Bağ-ı irem idi bülbül öterdi,

Bak hele ana şu kıza,
Yürecimi koyar cıza,
Ne hâcet var uzun söze,
Ver elini öpem anam.

İnat etme he de anam,