Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Bir zaman dilimi tarihte durak,
Hele dön de şöyle maziye bir bak,
Kan ile renk verdi diktirdi bayrak,
Üç kıtada hüküm sürdü Osmanlı.

Dalgalandı Tuna kalktı ayağa,

Kurdum setlerimi gönlümde yaşar,
Damlalar sel oldu göl etti taşar,
Aslım için gönül ateşe düşer,
Yakar oldum oy gözleri sürmelim

Suna gibi durgun gölde yüzerken,

Mundar Herif

Ben maymundan geldim diyor,
Zaten surat pek benziyor.
Yetim hakkı haram yiyor,
Mundar geziyor bu herif.

Kelâm ile yorulma, yetersizdir sözlerin,
Her şeyi Âyan beyan anlatıyor gözlerin.
Bir gün görmesem bile asır olur özlerim,
Yürek sesine uydu anlatıyor gözlerin.

Baktıkça içleniyor yakut gözlerin yeşim,

Arı Aşka gelir


Hareyi andırır gönül deseni,
Ruhunda hisseder aşkın sesini.
Kavak yeli gibi başa eseni,

Hikmetle doludur aldığın nefes,
Sen verirken korkma, alırken şükret.
Hakk’ın hikmetini bilemez herkes,
Sen verirken korkma, alırken şükret.

Akıl izan verdi idrak et diye,

Yıldızlar arası yayılır evren,
Allah varlığını kalbinde ara.
Güneşler âlemi sırrını veren,
Allah varlığını kalbinde ara.

Hakikat sırrına ererse canlar,

Amber Koku Salan Güzel

Kadir Mevla bir yaratmış,
Tomurcuk gül olan güzel.
Çiçeklerden renk donatmış,
Gönül nedir bilen güzel.

Bir tutamcık sevdiğimin belleri,
Kollarımı dolamadım yanarım.
Bal şerbeti damlatıyor dilleri,
Damladıkça gülemedim yanarım.

Yanık oldum bir güzelin boyuna,

Babası ördürmüş bahçeye çiti,
Çitlerin arası güller demeti,
Güller arasında yârin niyeti,
Sallanır karşımda öldürür beni.

Demet demet etmiş gülleri deste,