Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Uzar Gurbete Yollar

Kıvrılır da uzar gurbete yollar,
Nice sevenleri ayırır gider
Gurbette sargılar yarayı bollar,
Dert yükü yarayı sıyırır gider.

Yeryüzüne hâk nizamı
Yayan benim peygamberim.
Kalubelâda ezanı
Duyan benim peygamberim.

Âlemlerin Muhammet’i

Kurdum setlerimi gönlümde yaşar,
Damlalar sel oldu göl etti taşar,
Aslım için gönül ateşe düşer,
Yakar oldum oy gözleri sürmelim

Suna gibi durgun gölde yüzerken,

Şenlendi Gönül

Fısıldadım yele seherde biraz,
Gülücükler saçtı şenlendi gönül.
Esas konulara girmeden bile,
Gülücükler saçtı şenlendi gönül.

Solmuş Yasemin

Gezerken cemreyi döndüm geriye,
Gül iken dalında solmuş Yasemin.
Yılları sardım da geldim beriye,
Bir kalpsize esir olmuş Yasemin.

GURBET

Döndürdü yüzümü bir kara taşa,
Neler geldi neler gurbette başa,
Büktürdü belimi geldim bu yaşa,
Oy gurbetlik yaman büktün belimi.

İlk gözyaşım yere düştüğü zaman,
Islattı yüzümü silen olmadı,
Felek öfke ile baktığı zaman,
İçim sızladı da bilen olmadı.

Beni gördü felek inletti arşı,

Havada uçuştu vefanın tüyü,
Kime ne söylerim kime ne derim.
Çok görüldü bana Çobanbey köyü,
Kime ne söylerim kime ne derim.

Akıl hocası var: derin ders verdi,

Dert yüklendim çuval çuval,
Kervancı başını geçtim.
Unuttum demek martaval,
Bir teselli yolu seçtim.

Sabır ile güneş doğar,

Sineye bir gönül dostu aradım
Kandil yaktım ışık verdim olmadı.
Güzeller gönlünü bir bir taradım
Yollarına ömür serdim olmadı.

Tozlu yollarında ayaklar yalın