Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yaşadım Öğrendim Biraz

Gelip söylemedi hayatı bilen,
Yıllara kendimce yarandım biraz.
Aşk imiş meşk imiş hepside yalan,
Gençlikte yaşadım öğrendim biraz.

Yat Mezarında

Hesap sorma benden yat mezarında,
Sen geçsen de gönül geçmiyor senden.
Yok, olmadın bende hak nazarında,
Sen uçsan da gönül uçmuyor senden.

Akkelebek beni buldu,
Kondu dalımda gül oldu.
Sevdiğim ellerin oldu,
Sarardı gül benzim soldu.

Al elmayı daldan aldım,

Şenlendi Gönül

Fısıldadım yele seherde biraz,
Gülücükler saçtı şenlendi gönül.
Esas konulara girmeden bile,
Gülücükler saçtı şenlendi gönül.

Solmuş Yasemin

Gezerken cemreyi döndüm geriye,
Gül iken dalında solmuş Yasemin.
Yılları sardım da geldim beriye,
Bir kalpsize esir olmuş Yasemin.

Mühürledi gönlü vermedi aman,
Bir mecnun olmamı sağlattı zalim.
Kader torbasını çözünce zaman,
Elimi bilekten bağlattı zalim.

Bir zaman severdim güzeldi mazi,

Yeryüzüne hâk nizamı
Yayan benim peygamberim.
Kalubelâda ezanı
Duyan benim peygamberim.

Âlemlerin Muhammet’i

Kurdum setlerimi gönlümde yaşar,
Damlalar sel oldu göl etti taşar,
Aslım için gönül ateşe düşer,
Yakar oldum oy gözleri sürmelim

Suna gibi durgun gölde yüzerken,

Öze İncir Dikti Gitti

Yaz baharda kar seline,
Köpüklendi aktı gitti.
Güzellerden bir geline,
Meyil verdi yaktı gitti.

Özenmiş Gülün Dalına

Özenmiş gülün alına,
Bülbüller konar dalına.
Benziyor oğul balına
Çiçek misin be Efsane?