Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gamlanırda duman çöker,
Bulutlar suyunu döker,
Türlü nebat tohum eker,
Dağlara hayat vermeye.

Köknar selam salar bana,

Bir zaman dilimi tarihte durak,
Hele dön de şöyle maziye bir bak,
Kan ile renk verdi diktirdi bayrak,
Üç kıtada hüküm sürdü Osmanlı.

Dalgalandı Tuna kalktı ayağa,

Makam tutmuş cahil kopil,
Gözü kör olası torpil,
Kulağında takılı pil,
Derman bulmaz bu serseri.

Nasıl etmişse başarmış,

Övünmez Gönül Neferi

Bir kıymet görmüyor sözünün eri,
Suskundur övünmez gönül neferi.
Sanma ki bu dünya menfaat yeri,
Mal diye beş metre bezi bilirim.

Mundar Herif

Ben maymundan geldim diyor,
Zaten surat pek benziyor.
Yetim hakkı haram yiyor,
Mundar geziyor bu herif.

Neden Yaptın Binboğa

Ovadan heybetli görünür başın,
Çevir benden yana yüzü Binboğa.
Oynaştı diyorlar bulutla kışın,
Sen gelin mi oldun bize Binboğa?

Belânın belâsı senin özünde,
Allah’tan bulasın ne derim sana.
Dünya yalan olmuş senin gözünde,
Allah’tan bulasın ne derim sana.

Kadına benzersin insandır sandım,

İnsanlık olunca muriri zaman,
Her şeyde maddiyat oluyor şimdi.
Haysiyet şerefi bulmamız güman,
Onura bir mana konuyor şimdi.

Namus haya gitti haberin ola,

Sineye bir gönül dostu aradım
Kandil yaktım ışık verdim olmadı.
Güzeller gönlünü bir bir taradım
Yollarına ömür serdim olmadı.

Tozlu yollarında ayaklar yalın

Havada uçuştu vefanın tüyü,
Kime ne söylerim kime ne derim.
Çok görüldü bana Çobanbey köyü,
Kime ne söylerim kime ne derim.

Akıl hocası var: derin ders verdi,