Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Neden Yaptın Binboğa

Ovadan heybetli görünür başın,
Çevir benden yana yüzü Binboğa.
Oynaştı diyorlar bulutla kışın,
Sen gelin mi oldun bize Binboğa?

Belânın belâsı senin özünde,
Allah’tan bulasın ne derim sana.
Dünya yalan olmuş senin gözünde,
Allah’tan bulasın ne derim sana.

Kadına benzersin insandır sandım,

İnsanlık olunca muriri zaman,
Her şeyde maddiyat oluyor şimdi.
Haysiyet şerefi bulmamız güman,
Onura bir mana konuyor şimdi.

Namus haya gitti haberin ola,

Yeryüzüne hâk nizamı
Yayan benim peygamberim.
Kalubelâda ezanı
Duyan benim peygamberim.

Âlemlerin Muhammet’i

Öze İncir Dikti Gitti

Yaz baharda kar seline,
Köpüklendi aktı gitti.
Güzellerden bir geline,
Meyil verdi yaktı gitti.

Özenmiş Gülün Dalına

Özenmiş gülün alına,
Bülbüller konar dalına.
Benziyor oğul balına
Çiçek misin be Efsane?

Makam tutmuş cahil kopil,
Gözü kör olası torpil,
Kulağında takılı pil,
Derman bulmaz bu serseri.

Nasıl etmişse başarmış,

Övünmez Gönül Neferi

Bir kıymet görmüyor sözünün eri,
Suskundur övünmez gönül neferi.
Sanma ki bu dünya menfaat yeri,
Mal diye beş metre bezi bilirim.

Gamlanırda duman çöker,
Bulutlar suyunu döker,
Türlü nebat tohum eker,
Dağlara hayat vermeye.

Köknar selam salar bana,

Bir zaman dilimi tarihte durak,
Hele dön de şöyle maziye bir bak,
Kan ile renk verdi diktirdi bayrak,
Üç kıtada hüküm sürdü Osmanlı.

Dalgalandı Tuna kalktı ayağa,