Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yara Dedim Gönül Dedi

Yara dedim gönül dedi,
Bilmeden hakkımı yedi.
İç çekti sustu ebedi,
Gönül dizdi tek başına.

Bizim yaylalarda sümbül,
Demet demet açar şimdi,
Güle yuva yaptı bülbül,
Tipi boran geçer şimdi.

Tepelerin üstü duman,

Son Bahar

Mevsim son bahar,
Hazan gönüllerde yapraklar düşer.
Damlalar düşüyor,
Gönlüm üşüyor...

Tahir meyhanede müdürlük yapar,
Meyhane kuralı hileye sapar,
Bazı müşteriyi havada kapar,
Yavaş yavaş işletiyor Tahir Bey.

Masalar kurarlar yangınlar başlar,

Tutuştu göklerin denizi suyu,
Oy dedikçe içim yanıyor dostum.
Yarı yolda bitti gönlümün toyu,
Dostlarım mutludur sanıyor dostum.

Yerinden oynayan yıldızlar kaydı,

İpteki Cambaz

Herkes rol üstlenmiş oynar durmadan,
Kemal Sunul çokça güldürür beni,
İkiyüzlü rolde soyar durmadan,
İpteki cambazlar yıldırır beni.

Can hıraç düşüp de nefes çekerken,
Son demde ki iman idrak belleme.
Ömür tohumunu yere ekerken,
Aslı toprak diye toprak belleme.

Yetişir toprakta büyür boy atar,

Gülüm Atlas’ın belinde,
Mendil sallıyor elinde.
Türkü tutturmuş dilinde,
Gördükçe dört dönerim ben.

Binboğa’dan esen yeller,

Süzülüp çıkıyor gönül taşına,
Dizlerim titriyor bakmaz yaşıma,
Beter sardı benim sevda başıma,
Keklik gibi sekip çıkıyor Ebru,

Melek diye baktım yok kanatları,

Cumhuriyet diye idare kurduk,
Cumhuru nerede bilinmez gardaş?
Anadolu’m için saf olup durduk,
Cepheden geriye gelinmez gardaş.

Bize emir verir Siyonist cani,