Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Geldim ki Yörem'e gönül eğlensin.
Boş gönüle eğlen derim eğlenmez.
Gördü güzelleri kimi beğensin?
Boş gönüle eğlen derim eğlenmez.

Burda çok olur hoş kadın cana,

Sevda nedir diye sorarsan bana,
Düşer ateşine yanar anlarsın.
Sularda alevi atma yabana,
Bir güzel sözüne kanar anlarsın.

Atarsın kendini dağlara taşa,

Gönül Alsa Ne Olur

Hayalde geçirdim bunca yılımı,
Bundan sonra gerçek olsa ne olur?
Ümitle kuruttu yıllar dalımı,
Kuru dala güller dolsa ne olur?

İyice süslenmiş yağlı bir kapı,
Girdim içeriye muhteşem yapı.
Onun bu ihtişam cebinde tapu,
Yine kırk göz ile ağlar kuyumcu.

Ensesine baktım dönmüyor serbes,

İşlendikçe işler, iner derine,
Oya gibi örme canım yanıyor.
Bağlandıkça düğüm edip yerine,
Oya gibi örme canım yanıyor.

Burgulanır içimi hallerim yaman

Özledim
Çocuktum ayrıldım baba yurdundan,
Gurbette köyümü özledim dostlar.
Şöyle bir gezinip tozlu yollarda,
Kavalı çalmayı özledim dostlar.

Vazgeç derim artık güzel işinden,
Vazgeç gönül,sende takat kalmadı.
Bunca yıldır koştun güzel peşinden,
Vazgeç gönül,sende takat kalmadı.

Güzeller yüzünden bunca çektiğin,

Vefasız

Senden önce bilmedim sevmeyi
Seni gördüm, sevmem dedim.
Geçer sandım sıcaklığın
Geçmedi gülüm.

Gurbete gidene adak sunarlar,
Adadığım adak bana utanır.
Sen giderken kiraz olan dudaklar,
Bir tebessüm bulmaz ona utanır.

İndim Akpınar'da suyunu içtim,

Bir güzeli sevdim, aman doslarım.
Dize değil başı taşa yaslarım.
Sözünde durmuyor doldu yaşlarım,
Ahte vefa gitmiş uzakta gördüm.

Sevip okşayıp da sefa sürmedim.