Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Sanırdım gülerim gönül işinde,
Kader tuttu beni bunun dışında,
Bak gölde yüzenin yanı başında,
Suya bakıyor da suçluyor beni.

Gel otur dediler kurdum bağdaşı,

İnmiş sarı saçlar belden aşağı,
Nede kıvrak oynar şuna bak hele.
Kalçanın üstünde telli kuşağı,
İnsanda can kaynar şuna bak hele.

Yay takmış yaylanır incecik beli,

Gönül ben kahrını çekemem artık.
Uğraşma benimle vururum seni.
Derbeder gezdirdin bunca yıl yazık,
Uğraşma benimle vururum seni...

Yeter artık sevmek olmaz biline,

Yankılanır uzaktan tülü kekliğin sesi,
Yürekleri derde kor, güzellerin nefesi!
Ferah tut ki gönlünü, edem bülbül kafesi,
Yanaklarda yok mudur bir busemin hissesi?

Bu ne zarafet böyle, Mevla kulunu kayır,

Sunam kanat vurdu sinem yaralı,
Bağrımı rüzgara açar giderim.
Ah çekip ağlamak aşkın kuralı,
Gözümden yaşları saçar giderim.

Gezsin bahçeleri gülleri dersin,

Bir Pula Satı Ver Gitsin

Dünyanın kahrını taşıma boşa,
Kuytu bir köşeye atıver gitsin.
Mala tamah bir gün dert olur başa,
Hepsini bir pula satıver gitsin.

Can Özüme Vurunca Bildim


Bilmezdim güzeli sevmezden evvel,
Sızı yüreğime vurunca bildim.
Girdide içimde yer etti güzel,

Derdi yazdım kenarından köşeden,
Sayfalar oynuyor şimdi neşeden,
Kapattım ağzını attım şişeden,
İzleri deryadan banar bilmedim.

Vardım bilenlere öğüt dinledim,

Bu gönüle gül dikildi,
Gelen yoldu giden yoldu.
Dalına bülbülü kondu,
Gelen güldü giden güldü.

Yol üstünde bahçe oldu,

Gönül Kuşum

Şu yüce dağların başı,
İndi duman yağar şimdi.
Sevda sardı bu başımı,
İçin için ağlar şimdi.