Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Eğildi pınardan bir tas su aldı,
Yüzünü yüzüme dön dedi bana.
Tastı uzatırken gönlüme daldı,
Seni seviyorum, bön dedi bana.

Sildi gözlerimden akan yaşımı,

Omuzdan aşağı sarı saçını,
Öremezsem bön sayarsın sen beni.
Göğüs düğmesinin çöz bir kaçını,
Eremezsem bön sayarsın sen beni.

Kelebek misali aşkın ağına,

Bilinmez Gardaş

Hayatı bilmeye etsen de çaba,
Zorluklar aşmadan bilinmez gardaş.
İyi günde olan hısım akraba,
Can dara düşmeden bilinmez gardaş.

Yine yeşillendi Berit’in başı,
Dallarda bülbüller ötüyor dostum.
Yüksekten bakarken Maraş’a karşı,
Sevdiği gözünde tütüyor dostum.

Güzeller yürüyor yayla yolunda,

Çalıştı didindi akşama kadar,
Yorgunluktan hışı çıktı garibin.
Bir kere gülmedi yüzüne kader,
Bütün ümidini yıktı garibin.

Bit ümit diyerek göçmüş şehre,

Bıçak kemiğe dayandı,
Ben deriyi kesmem diyor.
Yeni duygular uyandı,
Gönüllerde esmem diyor.

Yiğitlere yol göründü,

Doğarken anlıma yazılmış yazım,
Her gün okumaktan bıktım neyleyim.
Ömür türküsünü çalarken sazım,
Telleri ateşe yaktım neyleyim.

Bir zaman cahildim aşka inandım,

Dünyanın gerçeği sevip sevilmek,
Sevenler ayrılık diler mi sandın?
Gönüller gönüle atınca ilmek,
Ölmeden içinden siler mi sandın?

Seviyorum dedi bir güzel gonca,

Gençlikte bir güzel sevdim yanarım,
Benden coşkun akan sel bulamadım.
Daha çocuk idim; evdim sanırım,
Derdi anlatacak dil bulamadım.

Öksüzlük aklama gelmedi amma,

Biraz Huzur Bulayım Gönül


Yıllar yılı koştum artık usandım,
Bir güzeli sevmek devadır sandım.
Boş yere aldandım boşuna kandım,