Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Ben kendi halimde gönül güderken,
Bir güzel dilinden gel oldu bana.
Seherde açılan goncayım derken,
Elime tutunan el oldu bana.

Hilali andırır kaşların yayı,

Gönüller dengini seçer,
Geceleri mutlu geçer.
Şafakta yıldızlar göçer,
Ay kandil olmadan gülüm.

Sefada göğüs arası,

Kayalar içinden çağlar akarsın,
Gelene bir tas su ver Ayran Dede.
Çağlayan olur da damla dökersin,
Benimde gözümü gör Ayran Dede.

Elbistan ovası zemzem der içer,

Ateşine Yakan Sorsa da Olur


Kalmadı beklentim artık hayattan,
İçimde sevgisi dursa da olur.
Anlamam ben yatta geçen hayattan,

Kır atın gemini tutmuş elinde,
Savaşlar aklıma geldi bak hele.
Aşarken dağları yolun belinde,
Aklım hayallere daldı bak hele.

Atlılar savaşta süvari kolu,

Nedir bu hal sende Atlas Tepesi,
Güzeller sözüne kanarsın Atlas.
Sallanır kulakta altın küpesi,
Gördükçe içlenir yanarsın Atlas.

Afşin’in önünde sefalı başın,

Yüzünü döndürde hele bak bana,
Yadların sözünü duyma güzelim.
Gönül denen şeyi atma yabana,
Sakın incinmesin deyme güzelim.

Yürekten sevgiler can katar cana,

Sonumuz ayrılık olur bilmedim,
Tutmazdım elini ayrılık varken.
Seni sevdim amma sonra gülmedim,
Sarmazdım belini ayrılık varken.

Demedi kimseler hüsranda olur,

Bağrımı Yakar Yaylada

Yine Binboğa’yı bulutlar sardı,
Çiçekler inciyi takar yaylada.
Yüklendi katarlar menzile vardı,
Soğuk su oluktan akar yaylada.

Gönül tellerimi titretti bu gün,
Dünyanın hurisi bellenen güzel.
Virane gönlümde kuruldu düğün,
Süsledi gönlümü allanan güzel.

Silindi içimden yılların pası,