Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yıllar düşürüyor gönlümü dara,
Ayrılık ömürü söker bir tanem.
Bana inanmazsan kendinde ara,
Kirpiklerin yaşlar döker bir tanem.

Nerede bitiyor sevdanın sonu?

Yâr bağında bülbül idim bir zaman,
Artık serçe oldum kiş dendi bana.
Gönümün elinden çektim elaman,
Önceden gördüğün düş dendi bana.

İçim bir hoş oldu sever olunca,

Kıyma Güzelim

Bir ümit bir ışık yeridir durak,
Gönül durulmuyor haline bir bak.
Yalnız gecelere çökünce firak,
Birde beni düşün, kıyma güzelim.

Dostlara harcadım kese delindi,
Varlığımı kimse takmıyor artık.
Yaş kemale erdi sona varıldı,
Cazibem gönüller yakmıyor artık.

Sırra kadem bastı yanıp tutuşan,

Çekildi gözlere perde,
Haksızlık var orta yerde,
Belki bilinir ilerde,
Gitmiyor hoşuma benim.

Toplum alıyor narkozu,

Ömrümün baharında,
Güller açtı bağımda.
Gönül seline düştüm,
Kevser’in ırmağında.

Yeni yetme birine,

Temelden bir çivi çekilmiş olsa,
O koca gök delen sallanır dostum.
Gönül hücresini bir virüs bulsa,
O yürek hastadır bellenir dostum.

İtibarsız eder, yolundan sapmak,

Kör Olası Sevdalık

Gün döner geçer gider,
Dertleri açar gider.
Kör olası sevdalık,
Ömrümü biçer gider.

Gel demek faydasız kırıldım artık,
Özümü ateşe yaktığın için.
Senin ettiğine yeter mi mantık?
Sorgusuz gönlüme aktığın için.

Sen dalda gül idin bende kelebek,

Bağımızda üzüm var,
Koparmaya yüzüm var.
Kız sana diyemedim,
Benim sende gözüm var.

Örgülü saçın sarı,