Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Sana altmış dörtte leyle denildi,
Mecnun gezer oldum o günden beri.
Benim yüreğime sevda belendi,
Gönlünde yer buldum o günden beri.

Bir başka oluyor sevdanın hazzı,

Yine süzülerek pınara geldi,
Gören gönülleri yakıyor güzel.
İçime işleyip bağrımı deldin,
Gülüşün ömrümü söküyor güzel.

Bende sabır bitti sallanıp durma,

Yasladı belini dut ağacına,
Baktı ufuklara oy dedi sustu,
Titreyen elini sürdü saçına,
Yarabbi sesimi duy dedi sustu.

Çıkardı cebinden sığara yaktı,

Ülkemin üstünde kara bulutlar,
Görmekten usandım yıldım dostlarım.
Söndü beklediğim bütün ümitler,
Ümitsiz çaresiz kaldım dostlarım.

Bu işin şerrinde olan haydutlar,

Geçmişi unutan bir nesil olduk,
Kadın saç kestirdi erkek uzattı.
Durum bu minvalde şifayı bulduk,
Hanım küpesini erkekler taktı.

Nereye getirdi şu zalim felek,

Plajda Temizlik

Geldim Sakarya’da Kocaali’ye,
Yap bir yazlık dedim bizim Veli’ye,
Sahili görünce döndüm deliye,
Hiç temizlik yoktur bilesin başkan.

Yine yuvarlandı gönül çukura,
Gurbette sağ gezer sanıyor köyüm.
Yaslandım arkama elimde cura
Gönül yaralarım kanıyor köyüm.

Kırk yılın hasreti elliye bastı

Kelebek misali kondum dalına,
Dalını gül dalı yaptım Efsane.
Topladım gülleri serdim yoluna,
Gülü değil diken kaptın Efsane.

Seviyorum dedin, uydum sözüne,

Üşütür benliği aşkın rüzgârı,
Gönül dağlarının boranı belli.
El atıp bulmazsa yanında yâri,
Hasreti bağrına saranı belli.

Eritir demiri aşkın ateşi,

Anzer yaylasıdır güzelin döşü,
Koklayıp sineye saranlar bilir.
Gecenin bir vakti bölerse düşü,
Uyanıp sefayı sürenler bilir.

Dünyada bir tane o var bilirsin,