Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gönül köprüsünden geçtim,
Sevda dolu bade içtim,
Güzellerden güzel seçtim,
Elbistan’ın Ovasında.

Gönül taşı sanki yakut,

Yârim çiçek bende arı,
Sardı bizi gönül harı.
Şenlendi ömür baharı,
Elbistan’ın ovasında.

Bulut Binboğa’nın başı,

Kimi ileri der kimi geri der,
Sen neyi istersin düşün Müslüman?
Kimi yalan söyler kimi doğru der,
Sen neyi istersin düşün Müslüman?

Paraya tapanlar kulları soyar,

Yarını ararken dünü yitirdim,
Artık aklı ermez kul etti felek.
Gönül mektebini yeni bitirdim,
Güzeller bağına el etti felek.

Öğrettiler bana akla karayı,

Dost bildim bağrıma, sapladı kama,
Onu çekip alan eller sağ olsun.
Bir zaman rüyamı süsledin amma,
Seni unutturan yıllar sağ olsun.

İsmini taşlara yazardım her gün,

Yine bahar geldi eridi karlar,
Serin yaylalara göçme zamanı.
Sürüler yol aldı gitti katarlar,
Dağların koynuna geçme zamanı.

Göçmen kuşlar dala yuvayı kurdu,

Yaz gelip erisin Binboğa karı,
Dört gözle bekliyor Yörük, Avşar,
Pınarlar söndürür gönülden harı,
Dertlere dermandır bizim yaylalar,
Yüklenen kervanı karlar oyalar.

Okşayıp başını semer vurunca,
Binersin sırtına götürür eşek.
Yorulup yokuşta biraz durunca,
Ağayı garaza getirir eşek.

Konmazsa sırtına püsküllü eğer,

Uzun boy ince bel, güzeldir derken,
Bende anlamadım gönül verirken.
Sallanıp karşında işve ederken,
Sana tutulmamak elde mi güzel?

Gözler kamaştırır ayın on beşi,

Yayla çimeninde güzeller gezer,
Yolun sonu billur pınarsa edem.
Göz eder yiğidin bağrını ezer,
Hele de gönlünü sunarsa edem.

Amber koku salar açan iğdeler,