Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Senin yüzünden bu ömür,
Sökülüyor bak Efsane.
Geçen yıllar güpür güpür,
Dökülüyor bak Efsane.

Bakışın rüyama girer,

Beycegiz’de bir güzele,
Dolanırım mecnun gibi.
Gönlünde koptu zenzele,
Dolanırım mecnun gibi.

Yürürken fidan boyuna,

Dün düşman diyordun bu gün dost oldun,
Bunu bir kenara yaz dönek adam.
Bir koltuk uğruna laikin buldun,
Sanma ki bu millet kaz dönek adam.

Bir makan uğruna kendini sattın,

Dönülmez Menzile Yolluyor Beni

İhtiyar meşeden döküldü yaprak,
Yılların rüzgârı sallıyor beni.
Açmış kucağını bekliyor toprak,
Tez gelesin diye ünlüyor beni.

Doru Atıma Binerim

Doru atıma binerim,
Pınar başına inerim.
Coşar çağlarda dinerim,
Elbistan’ın Ovasında.

Güvenim kalmadı, kırdılar deni,
Hep geri durdular dost bildiklerim.
Üç kuruş menfaate sattılar beni,
Arkadan vurdular dost bildiklerim.

Kimi sevgi diyor kimide nefret,

Ellerim havada dilim duada,
Kadir Mevla beni güldürsün diye.
Tararım ufkumu gözüm ziyada,
Ümide bir ışık buldursun diye.

Gönül gencim derde altmışı buldu,

Yalan dünyanın malına,
Bel bağlama yalanına.
Kader yazılır alına,
Yoldaş olur kula gardaş.

Hakkanıyet olsun durak,

Düşünür düşlerim ela gözleri,
Nice yıllar geçti sayamaz oldum.
Gönlümü okşayan tatlı sözleri,
Nice yıllar oldu duyamaz oldum.

Bana değmiş olan felek pençesi,

İrticacı diye dil uzatanlar,
İmamın önüne gelecek bir gün.
Din denince köşe bucak kaçanlar,
Azrail sizleri bulacak bir gün.

Yüzü kızarmadan dinsizin teki,