Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Eski Yaram Açıldı

Kabuk bağlıyor derken,
Eski yaram açıldı.
Derde derman ararken,
Aşk meyinden içildi.

Elmalıkta Kıldı Karar

Elmalıkta kıldı karar,
Yâr oturdu saçın tarar,
Alttan bakar gözü arar,
Gözüne kurban olayım.

Kışın ortasında gündüz ayazı,
Fileli kazakla geziyor güzel.
Başında ateşi, yangına razı,
Külüne gönlünü yazıyor güzel.

Kanları ısıtan ter damlar teni,

Yontulmamış kalas adam olunca,
Bizler bir kenarda kaldık gardaşım.
Ahde vefa artık hitam bulunca,
Yeni tür insandan yıldık gardaşım.

Maddiyat denince insanlık biter,

Vurgunu yedim ezelden,
Gönlüme giren güzelden,
Haber sorar oldum yelden,
Bir haber getiren yoktur.

Aman Elbistan ovası,

Bu millet; bu vatan bu toprak için
Gözüne toprağı doldurdu gardaş.
Şehitlik uğruna bir canı geçin,
Anadolu’m kefen soldurdu gardaş.

Hele dön bak benim güzel yurduma,

Çiçekler açılıyor,
Kokusu saçılıyor,
Kelebekler uçarken,
Aşk meyi içiliyor.

Örülür gönül damı,

Bir gün gelir döşe, vurur ağlarsın,
O sırma saçları yolmadan önce.
Gönül gergefine kara bağlarsın,
Saçına beyazlar dolmadan önce.

Kimde kaldı göster mazlumun ahı,

Pençe vursam dağı yıkarım amma,
Sana asla gücüm yetmiyor gönül?
Severken ayrılmak koyar adama,
Çektiğime insaf etmiyor gönül.

Ne çare gönlüme geçmiyor sözüm,

Mendil sallıyor elinde,
İnce kemeri belinde,
Bütün Afşin’in dilinde,
Nilüfer çiçeğim benim.

Hilali andırır kaşı,