Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gönlümün özünde çıbanın başı,
Kim sev dedi ona bilmek isterim?
Ayağa kaldırıp bütün Maraş’ı,
Bana güldüreni bulmak isterim.

Be hey ahmak gönül ettiğin yeter,

İç çekti yürüdü eğdi başını,
Vakit akşamüstü oy dedi gitti.
Dili mırıldıyor hayat marşını,
Sinemde yarayı say dedi gitti.

Girerken taşlara bastonun ucu,

Sokaktan geçerken hırlayan sensin,
Ben sizi bu gün mitingte gördüm.
Kanla renklendirdim bayrağım benim,
Seni gölgesinde yatarken gördüm.

Dedem şehit düştü uğruna ama,

Fistan sallanınca boydan aşağı,
Bir tutam olmalı belde kuşağı.
Girmeden bilinmez güzel döşeği,
Girenin gönlünde zarı mı olur?

Dalların ucunda bir oylum çiçek,

Gül çiçeklerin özüne,
Nail oldum gül yüzüne.
Cahil idim de bilmedim,
Kandım yalancı sözüne!

Çiçekler özünden balı,

Sözü nalıncı keseri,
Yine başladı serseri.
Yozlaşmış çağın eseri,
Kusuruna bakılmıyor.

Yağı tekelerden süzer,

Her sevdim diyene inanmam artık,
Sevgi gerçek olsa ayrılık neden?
Bir hevestir oyalıyor yok mantık,
Sevenin bağrını deşiyor neden?

El ele geziyor parkta bir olan,

Neden göz ucundan alttan bakarsın
Göz göze diz dize olalım artık.
Yine uğrun bakıp beni yakarsın,
Gel de gülen yüzler bulalım artık.

Sende istiyorsun bilirim bunu,

Kokladım Demetin Kızı

Kader denen şeyi aldım karşıma,
Yasemin kokladım Demetin kızı.
Sevdayı bilmezken sardın başıma,
Gönlümü yokladım Demetin kızı.

Kimi sefa sürer güler eğlenir,
Kimine göz yaşı döktürür felek.
Kimi güzellerden güzel beğenir,
Kimine ömrünü söktürür felek.

Kimi bu dünyada sevip sevilir,