Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Kestim yelesinden, kuyruk kılından.
Pekten tımar oldu bizim boz eşek.
Kurtardım garibi eski çulundan.
Yeni semer buldu bizim boz eşek.

Hotumla bir banyo, açıldı yüzü.

Ben gönülde buldum hile,
Yol düşürdü ilden ile,
Geçti gider dilden dile,
Bir sazın telinde gönül.

Sunalardan gönül sorma,

Gönlümün özünde çıbanın başı,
Kim sev dedi ona bilmek isterim?
Ayağa kaldırıp bütün Maraş’ı,
Bana güldüreni bulmak isterim.

Be hey ahmak gönül ettiğin yeter,

İç çekti yürüdü eğdi başını,
Vakit akşamüstü oy dedi gitti.
Dili mırıldıyor hayat marşını,
Sinemde yarayı say dedi gitti.

Girerken taşlara bastonun ucu,

Gül çiçeklerin özüne,
Nail oldum gül yüzüne.
Cahil idim de bilmedim,
Kandım yalancı sözüne!

Çiçekler özünden balı,

Kokladım Demetin Kızı

Kader denen şeyi aldım karşıma,
Yasemin kokladım Demetin kızı.
Sevdayı bilmezken sardın başıma,
Gönlümü yokladım Demetin kızı.

SANDIM

Yılların tadını hep böyle sandım,
Kışın sahillerde sefaya kandım,
Yazın yaylaları huzurla andım,
O günlere hayal kurulur şimdi.

Müminlerin sabır anı,
Kul olarak hakkı tanı.
Kıraat ile kur-an’ı,
Okurken bul ramazanı.

Ehlisünnet yolda hüner,

Gökyüzünden geçip giden turnalar,
Baş başa göllerde dolaşsak biraz,
Hasretlere haber eden turnalar,
Bir haber olsa da eğleş sek biraz.

Yaz bahar olunca nere gidersin?

Kimi sefa sürer güler eğlenir,
Kimine göz yaşı döktürür felek.
Kimi güzellerden güzel beğenir,
Kimine ömrünü söktürür felek.

Kimi bu dünyada sevip sevilir,