Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Ben gönülde buldum hile,
Yol düşürdü ilden ile,
Geçti gider dilden dile,
Bir sazın telinde gönül.

Sunalardan gönül sorma,

Gönlümün özünde çıbanın başı,
Kim sev dedi ona bilmek isterim?
Ayağa kaldırıp bütün Maraş’ı,
Bana güldüreni bulmak isterim.

Be hey ahmak gönül ettiğin yeter,

İç çekti yürüdü eğdi başını,
Vakit akşamüstü oy dedi gitti.
Dili mırıldıyor hayat marşını,
Sinemde yarayı say dedi gitti.

Girerken taşlara bastonun ucu,

Fistan sallanınca boydan aşağı,
Bir tutam olmalı belde kuşağı.
Girmeden bilinmez güzel döşeği,
Girenin gönlünde zarı mı olur?

Dalların ucunda bir oylum çiçek,

Gül çiçeklerin özüne,
Nail oldum gül yüzüne.
Cahil idim de bilmedim,
Kandım yalancı sözüne!

Çiçekler özünden balı,

Kokladım Demetin Kızı

Kader denen şeyi aldım karşıma,
Yasemin kokladım Demetin kızı.
Sevdayı bilmezken sardın başıma,
Gönlümü yokladım Demetin kızı.

Sözü nalıncı keseri,
Yine başladı serseri.
Yozlaşmış çağın eseri,
Kusuruna bakılmıyor.

Yağı tekelerden süzer,

Her sevdim diyene inanmam artık,
Sevgi gerçek olsa ayrılık neden?
Bir hevestir oyalıyor yok mantık,
Sevenin bağrını deşiyor neden?

El ele geziyor parkta bir olan,

Neden göz ucundan alttan bakarsın
Göz göze diz dize olalım artık.
Yine uğrun bakıp beni yakarsın,
Gel de gülen yüzler bulalım artık.

Sende istiyorsun bilirim bunu,

SANDIM

Yılların tadını hep böyle sandım,
Kışın sahillerde sefaya kandım,
Yazın yaylaları huzurla andım,
O günlere hayal kurulur şimdi.