Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gurup eder Güneş seni anarım,
Gurubun renginde yüzün ararım,
Güneş batar hasretine yanarım,
Geliver güzelim, gecelerime.

Harelerde gözlerini görürüm,

Kaçır dedin ben cahildim bilmedim,
Ben ömrüm de Güferoğlu'n vermedim.
Yusuf kardaşımı kendim vurmadım.
Yaktın beni kara sevda ne deyim.
Yaktın beni fettan güzel ne deyim.

Gönül verdim kalem kaşa,
Yılları harcadım boşa.
Ayrılık gelince başa,
Ben ağladım felek güldü.

Gönül teli lime lime,

Tomurcuk dalların çiçeği solar,
Bülbül yanık yanık öttüğü zaman.
Yalnız bir yatakta ömür mü dolar?
Sine bir güzeli tattığı zaman.

Göklere yükselir sevda direğim,

Mutluluk insanın özünde saklı,
Gönül dünyasının çözeni olsa.
Hayırsız güzeli sevenin aklı,
Gidermi gözünü süzeni olsa.

Erdemdir sevenin kadrini bilmek,

İğdeler açılınca,
Kokusu saçılınca,
İnsan nasıl dayanır,
Düğmeler açılınca.

Çiçeğe konar arı,

Bunca sene hep önümden savuştu,
Çiçekler de arı oldu dolaştı,
Aklım ermez artık fikrim karıştı,
Sen de artık şu haddini bil gönül.

Kışta kaldım yağmur boranı ağdı,

Su Olmuş Akıyor

Su olmuş akıyor kendi bendinde,
Doyulmuyor bu güzelin fendine,
Bülbül gibi öter seher vaktinde,
Gül olsam dalıma gelmiyor benim.

SEBEP

Sebep olanlar onmasın,
Dalına bülbül konmasın,
Şerif’im iflah olmasın,
İstenmeyen gitmiş şimdi.

Yiğit vatanından ayrı kalırsa,
Derdini tellere döker eğlenir.
Oy diye yanması yıllar alırsa,
Feleğe kaşını yıkar eğlenir.

Tomurcuk açarken dalları kurur,